Wenns aufs Wochenend zuggedd, miss mer nuch schnell zim eikaafn. Damit ma wos daham hod wemma Grilln will oder am Sundoch seina Glees ned ohne Fleisch und Graud essn moch. Wie da Tscho (eichndlich hasd‘er Joachim, ober Tscho is sei Schbitznoma) Freidch um viera vo da Ärberd ham kumma is, wolld’er sich a Seidla aufmachn. Ober er hod kanns mehr gfunna. Wor alles alla. Im Kühlschrank wor nix und in da Speis ah ned. Also issa nuchamol los um an Kasdn im Getränkemarkt zu hulln. Der Tscho hod ieberlechd, wie er fohrn kennd, wecha die haufm Bauschdelln in Hof. Des is zur Zeid a Deader, nerchads kummsd mehr hi, und wenn brauchsd drei moll so lang, walsd lange Umwech fohrn mussd und ieberall a Ambl is. Zwa moll isser um die halbe Schdadd gforn immer der Umleidung noch. Amoll issa in ahner Saggassn gland und zwamoll worra auf an Subermargd-Bargblatz und bei ahner Schbedizion gschdandn. Noch ahner dreiverdl Schdund wussd’er nimmer, wu er is. In erchatz a Nesd außerhalb vo Hof isser gland. Na hadder a Fra am Rollador gfrochd, wu er do is? Die Fra hod na Tscho ohgschaud und gsogd: „Verfohrn, oder ? Do senn sie fei ned da anzich!“